Çanakkale içinde vurdular beni
Ölmeden mezara koydular beni
Of gençliğim eyvah
Çanakkale köprüsü dardır geçilmez
Al kan olmuş suları bir tas içilmez
Of gençliğim eyvah
Çanakkale içinde aynalı çarşı
Anne ben gidiyorum düşmana karşı
Of gençliğim eyvah
Çanakkale içinde bir dolu testi
Anneler babalar ümidi kesti
Of gençliğim eyvah
Çanakkale'den çıktım yan basa basa
Ciğerlerim çürüdü kan kusa kusa
Of gençliğim eyvah
Çanakkale içinde sıra söğütler
Altında yatıyor aslan yiğitler
Of gençliğim eyvah
Çanakkale'den çıktım başım selamet
Anafarta'ya varmadan koptu kıyamet
Of gençliğim eyvah

Mehmet kardeşimizin aktardığı gerçekte yaşanmış olan bu hikaye beni de çok etkilemiştir. Ben de başka bir hikaye aktarmaya çalışayım.

Şavaşın çetin geçtiği bir dönemde cephelerin karşılıklı 6 metre kadar yakınlaştığı bir zamandı. Öyle ki bir gün içinde üç defa savaş bölgesi el değiştiriyordu. Askerlerimizin yemek ihtiyacı çok fazlaydı. Ama su ihtiyacı merkeplerle köylülerin sayesinde rahatlıkla karşılanıyordu. Bu köylülerden biri her gün su götürdüğü cepheye doğru ilerlerken birden etrafında ingiliz ve anzak askerlerinin kendisine namlu doğrulttuğunu farketti. Evet Cephe yine el değiştirmiş ve bu bölge düşman eline geçmişti. Tük insanının kıvrak zekası ile ellerini yukarı kaldırıp avuç içini düşman askerlerine çeviren cesur köylü şunları söyledi: "Durun ateş etmeyin sakın, bu cephede su bulmanız çok zordur ve günlerdir susuz olarak savaştığınızı öğrenen komutanımız size su gönderdi"

Adamın birşeyler anlatmaya çalıştığını farkeden ingiliz subayı hemen bir tercuman bularak köylünün ne demek istediğini sordurdu. Tercüman olayı anlattığında ise İngiliz subayın gözleri dolarak askerlerine  hemen köylüyü en iyi şekilde ağırlamaları gerektiğini söyledi. Köylü bir an önce köyüne dönmesi gerektiğini söyleyerek oradan ayrılmak istediğini söyledi. İngiliz subay da jest olarak merkebin su taşıyan küfelerini yiyecek maddeleri ve konserveler ile doldutturdu. Köylü buradan ayrılıp doğruca su götüreceği birliğe vardı. Olayı askerlerimize anlattığında herkes köylünün kıvrak zekasını tebrik etti. Yalnız Askerimizin hiç yiyeceği olmasa bile küfelerdeki yiyecekler aynen imha edildi. Bunun nedeni de Savaş stratejisine bağlı olarak düşman askeri , her daim savaş içindedir bu yiyecekler zehirli olabilir düşüncesi idi.